الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

225

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

و با انجام فرائضى كه بر شما است و وظائفى كه برايتان تعيين شده حق خدا را ادا كنيد و از گرو آن بيرون آئيد كه من شاهد و گواه اعمال شما هستم و از جانب شما در قيامت اقامهء حجت و دليل مىكنم . ( 346 . ) اندرز به مردم آگاه باشيد ! مقدرات سابق به وقوع پيوست و قضاء گذشته ( بالاخره ) انجام يافت و من به اتكاء وعده‌هاى خدا و دليل او سخن مىگويم خداوند مىفرمايد : « كسانى كه گفتند : پروردگار ما خداست ، سپس استقامت به خرج دادند ، فرشتگان بر آنها نازل مىگردند ( و به آنها مىگويند ) نترسيد و محزون مباشيد و بشارت باد بر شما بهشتى كه موعودى است » « 1 » شما گفته‌ايد « پروردگار ما خدا است » پس بر انجام دستورات كتاب او ، و در راهى كه فرمان داده است ، و در طريق نيكى كه همان پرستش او است استقامت و ايستادگى ورزيد ، و از دائرهء فرمانش خارج نشويد ، و در آن بدعتى مگذاريد ، و از آن منحرف نگرديد چه اين كه آنها كه خارج شوند در رستاخيز از رحمت خداوند بريده خواهند شد سپس مواظب باشيد اخلاق نيك را درهم نشكنيد و آن را به خوى بد مبدل نسازيد . يك زبان باشيد ، مرد بايد زبانش را حفظ كند زيرا اين زبان سركش صاحبش را به هلاكت مىاندازد . به خدا سوگند ، باور نمىكنم بنده‌اى زبانش را حفظ نكند تقوائى سودمند به دست آورد . زبان مؤمن پشت قلب او و قلب و عقل منافق پشت زبانش قرار دارد ، يعنى مؤمن هرگاه بخواهد سخنى گويد نخست مىانديشد ، اگر نيك بود اظهار مىكند و چنانچه نا پسند و بد بود پنهانش مىدارد . ولى شخص دو رو و منافق آنچه بر زبانش آمد مىگويد و پيش از آن نمىانديشد كه كدام به سود و كدام به زيان اوست ؟ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « ايمان بنده‌اى درست و كامل نخواهد شد تا قلبش درست نشود ، و هرگز قلبش درست نمىشود تا . . .

--> ( 1 ) - سوره فصلت - 30